De kracht van Inclusie

Begin 2018 las ik al een artikel dat “Inclusie’ het woord van 2018 zou worden. Ik denk dat we hier inderdaad wel eens gelijk in kunnen hebben als ik alles om mij heen bekijk en zie wat er gaande is. Er gebeuren goede dingen en als er dingen minder goed gaat wordt hiervan geleerd. Ik als grote voorstander voor inclusie word daar erg blij van! Toch valt er nog genoeg te doen en hoop met deze blog het waardevolle van inclusie voor het voetlicht te brengen met tips hoe werk en onderwijs nog inclusiever kan op grond van eigen ervaring en literatuur.
 

 

In de inclusieve samenleving

Laat ik beginnen met het woord inclusie te duiden. Volgens het boek “Werken aan een inclusieve samenleving’ is inclusie insluiting van groepen mensen in de samenleving door ze te laten participeren.” Dit is te verdelen in twee ‘groepen’ Ten eerste heeft het betrekking op de ontwikkeling van gelijkwaardige participatie van een of meer achtergestelde bevolkingsgroepen (vrouwen, mensen met een beperking, culturele en etnische groepen, mensen die te maken hebben met armoede, ouderen) in de maatschappij. Inclusie in deze betekenis is het resultaat van participatie aan sociale voorzieningen, zoals arbeid, wonen en onderwijs, aan inkomen en macht. Daarnaast is er volgens hetzelfde boek nog een vorm namelijk de mate waarin het individu de vrijheid heeft net als anderen zonder beperkingen te kunnen samenleven hier valt een opleiding of werkplek te kunnen krijgen ook bij. In mijn eigen woorden zou ik kunnen zeggen het gene wat je nodig bent de rollen in het leven met je beperking te kunnen vervullen. In jullie geval is dat bijvoorbeeld de rol van student of werknemer. Deze zelfde gedachtegoed kennen professionals mogelijk van de rehabilitatiemethodiek.

In een inclusieve samenleving erkennen we de talenten van iedereen en zorgen we ervoor dat men ook de kans krijgt deze te ontwikkelen. Dit doen we door ons te focussen op mogelijkheden in plaats van hun beperkingen. In de inclusieve samenleving horen een aantal randvoorwaarden wil het inclusie heten.

Het eerdergenoemde boek noemt deze voorwaarden. Het betreft gelijke waardering, Het zien van verschillen tussen individuen als mogelijkheden in

plaats van als problemen die opgelost moeten worden, Bevordering van participatie van alle betrokkenen, en het verminderen van letterlijke en figuurlijke obstakels. Tevens is het van belang deze obstakels ook te erkennen, zodat we er met elkaar van kunnen leren en er op deze manier met elkaar dus voordeel van hebben dat het gezien wordt.

Wat levert de inclusieve samenleving ons allen op?  

Een inclusieve samenleving draagt bij aan meer zichtbaarheid van mensen met beperkingen in de samenleving, zodat deze kunnen worden ondersteund en indien mogelijk beperkingen kunnen verholpen.  Een concreet voorbeeld een niet passend invalidentoilet, waar de kraan zo hoog zit dat iemand met een handbewogen rolstoel er niet bij kan, wordt vaak pas ontdekt als mensen in de rolstoel er gebruik van maken. Deze mogelijkheid is er alleen als zij daadwerkelijk toegang hebben tot het schoolgebouw of het gebouw waar hun werkplek is gevestigd. Wanneer we iedereen in de samenleving een kans geven op werk levert dit in veel gevallen voor de werknemer met beperking verhoogde eigenwaarde, zelfstandigheid en minder sociaal isolement. Daarnaast is er vaak sprake van zeer gemotiveerd personeel en geven ze kleur aan de organisatie. In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt gaat met het in dienst nemen van mensen met een beperking het ziekteverzuim juist naar beneden en krijgen de ‘reguliere’ werknemers meer acceptatie en begrip. Voorwaarde is wel dat de werknemer goed wordt opgevangen in de organisatie en er begrip is voor eventuele aanpassing van werktijden of de werkplek. Tevens kan het volgens de Normaalste zaak bedrijven ook extra klanten opleveren, wanneer zij weten dat zij echt elke werknemer een kans geven. Tevens is het zo dat wanneer iemand werkt of naar school gaat de kans op overlast of problemen verkleint. Hier heeft de werknemer en zijn omgeving dus voordeel van. Tevens zijn er misschien werkzaamheden die gedaan moeten worden, maar waar een reguliere werknemer niet zo goed in is, maar waar de beperking als bijvoorbeeld autisme juist een kracht kan zijn.  

In een inclusieve samenleving is er dus minder stigma door mensen zonder beperking, want beide groepen leren elkaars talent en beperking kennen en zijn in een aantal gevallen minder afhankelijk van uitkeringen, hierdoor krijgen beide groepen een realistischer   beeld van hoe het eraan toe gaat in de samenleving. Ik heb als kind altijd op het speciaal onderwijs gezeten, waar alle hulp aanwezig was. Op het regulieronderwijs leerde ik na te denken over wat mijn beperking betekent voor de omgeving en wat ik de ander moest vertellen over mijn beperking. Hier hoefde ik in de speciale wereld niet over na te denken, want iedereen was bekend met beperkingen. Ik leerde dus meer over mijn eigen rol hierin. Ik merkte toen dat ik van hun kan leren en de mensen zonder beperking van mij. Dit kan in mijn beleving alleen als we elkaar ontmoeten. De inclusieve samenleving die we met elkaar aan het bouwen zijn draagt denk ik erg bij aan deze ontmoeting en het leren van en met elkaar. Tevens is het denk ik goed te realiseren dat wat je aanpast voor een werknemer of student met beperking, niet alleen hen ten goede komt, maar iedereen heeft er voordeel van. Iemand met bijvoorbeeld autisme heeft vaak baardt bij duidelijke concrete informatie, maar voor iemand zonder autisme is dat vaak ook heel fijn. Op deze manier vergroot je dus de kwaliteit voor iedereen.  Uit ervaring weet ik ook dat door inclusie talenten van mensen met een beperking ook sneller worden aangeboord, omdat ze hier meer tot worden uitgedaagd.

Hoe kun je bijdragen aan inclusie?

Als professional in het onderwijs of het sociaal domein kun je beginnen door beleid te formuleren rondom inclusie en nadenken wat hierin de visie is. Vervolgens is het belangrijk dat je als professional praat met de student of werknemer met de beperking, de tijd neemt en hen knelpunten serieus neemt aldus het boek “Omdat het kan.’ Wees ook vooral nieuwsgierig naar de mogelijkheden en beperkingen van de ander, alleen dan is leren mogelijk. Wanneer je al mensen met beperking in dienst hebt of studenten op school met een beperking vraag hen dan ook regelmatig om feedback en koppel terug wat je ermee gedaan hebt. Voor de werknemer of student is het van belang open en eerlijk te zijn over welke knelpunten je tegenkomt. Ik heb het al vaker geschreven in mijn blogs, laat het beleid rondom inclusie coördineren door iemand met een beperking samen met iemand zonder beperking op deze manier ben je heel concreet bezig met inclusie en kun je ook in pr laten zien dat mensen met een beperking volop talent hebben en het geeft je organisatie een positief imago. Win-winsituatie, wat wil je nog meer?!

Ik heb jullie in deze blog de voordelen willen vertellen van inclusie. Ik hoop dat jullie wijzer zijn geworden en mensen die koudwatervrees hebben nu denken: Aan de slag!!

 

Opmerkingen en vragen zijn altijd welkom!

 

Reactie(s)

Reactie* (maximaal 400 karakters)
E-mailadres*
Velden met een * zijn verplichte velden en noodzakelijk voor een juiste verwerking van het formulier
Nog geen reactie

Blogger/vlogger

 

Johan Weishaupt

Mijn naam is Johan weishaupt. Ik werk op de Hanzehogeschool als projectmedewerker,trainer en onderzoeker. ik ben erg gedreven in de missie een inclusieve samenleving te creëren . De reden waarom ik hier blog is, omdat ik vind dat de mogelijkheden van mensen met een beperking vaak niet gezien worden. Dit platform kan hier mogelijk aan bijdragen dit te verbeteren.

j.a.weishaupt@pl.hanze.nl

Recente blogs & vlogs