Stilstaan om verder te komen: hoe om te gaan met plotselinge onverwachte studievertraging.

Alles en iedereen beweegt. Vooruit, achteruit. Door de lucht, over het land of door het water. Overal is beweging. In de stad, op het platteland. Mensen rennen. Trein halen, help deze rijdt niet. Nu loopt het hele strakke dagschema in de war. Stilstaan, daar is toch helemaal geen tijd voor? Rennen, haasten, botsen. Au! En weer doorrennen. Alles en iedereen beweegt. Tenminste, dit lijkt zo te zijn. Er zijn genoeg mensen die stilstaan. Noodgedwongen of omdat er zelf de keuze voor wordt gemaakt. Wat nu wanneer alles en iedereen in beweging is, maar jij niet? Alles en iedereen lijkt te bewegen, maar ik sta stil. Weet wel dat het niet de werkelijkheid is, maar een gevoel. Het gevoel alleen op de wereld te zijn omdat iedereen beweegt en ik stilsta. Maar klopt dit gevoel wel?
 

De introductie van deze blog gaf misschien al een idee wat er gebeurd is. Nu is dit zo. Uitslag waar ik eerst (figuurlijk gesproken) uitslag van kreeg. Nog een halfjaar studievertraging op het laatste moment. Ja en toen stond ik even stil. Sterker nog ik viel in een gat.

Door met zowel vriendinnen, hulpverleners en de studentendecaan te praten ben ik langzaam weer omhoog aan het klimmen.

Maar wat doe je dan? De hele dag netflixen is geen optie voor mij. Al was het wel een optie voor mij, weet ik niet of het ontspannend zou werken of dat ik alleen maar dieper in het gat zou vallen.

De focus ligt op revalideren, theater, werk & nieuwe dingen ontdekken. Grenzen verleggen.

Natuurlijk is het even balen, maar ieder persoon en student is uniek.

De studentendecaan gaf mij een kaartje met wat de realiteit is van het studeren (zie foto bij deze blog).

Het leven verloopt ook zo.

Zoals mijn favoriete actrice Hadewych Minis zingt in een van haar liedjes: “this fear, just to be able to say, I’m content, I have a story and I go on having one...”

(Voor de mensen voor wie Engels niet heel goed is; deze angst, in staat om te zeggen, ik heb inhoud, 

ik heb een verhaal en ik ga door met mijn verhaal!

Persoonlijk vind ik de tekst in het Engels mooier).

Een ander voorbeeld van een lied wat bijna iedereen vast wel kent is My heart will go on. Wat er ook gebeurt, jouw hart blijft doorgaan. Volg je hart! Door te vertragen, stil te staan is het ontdekken en doen wat ik leuk vind juist in beweging gekomen.

Voor mij ziet dit eruit om verschillende projecten en cursussen te doen. Doen wat jij leuk vindt en bijdraagt aan jouw ontwikkeling. Proberen van nieuwe dingen.

Een voorbeeld is iets heel nieuws voor mij: meedoen aan een verhalenwedstrijd. De inleiding en onderstaande afsluiting komen ook uit mijn verhaal. En ook al is dat verhaal deels ervaring en deels fictie; dit geeft een schets van mijn situatie momenteel: want stilstand is soms noodzakelijk om verder te bewegen.

Alles en iedereen beweegt. Vooruit, achteruit. Door de lucht, over het land of door het water. Overal is beweging. In de stad, op het platteland. Mensen rennen. Maar moet je wel altijd rennen?

Door te rennen ben je niet altijd sneller. Door te rennen kan je juist vertraging oplopen. Door te rennen kan je vergeten wat er echt toedoet. Rennen, snelwandelen, wandelen, stilstaan. Stilstaan, daar is toch wel tijd voor?

Wanneer je stilstaat, kan je zien wat er echt toedoet. Er zijn genoeg mensen die stilstaan. Noodgedwongen of omdat er zelf de keuze voor wordt gemaakt. Alles en iedereen lijkt te bewegen, maar ik sta stil. Weet wel dat het niet de werkelijkheid is, maar een gevoel. Het gevoel alleen op de wereld te zijn omdat iedereen beweegt en jij stilstaat. Maar een gevoel wat niet altijd klopt. Want juist door stil te staan, beweeg ik met snellere stappen dan wanneer ik zou rennen over het land.

 

 

 

Reactie(s)

Reactie* (maximaal 400 karakters)
E-mailadres*
Velden met een * zijn verplichte velden en noodzakelijk voor een juiste verwerking van het formulier
Nog geen reactie

Blogger/vlogger

 

Jessica de Vroege

Hallo! Mijn naam is Jessica. Ik ben studente Social Work aan de Hogeschool Rotterdam en ik studeer met een visuele beperking. Ik hoop met mijn blogs voor H+S te bereiken om andere studenten te informeren, herkenbaarheid, een lagere drempel en vooral dat het leuk is om te lezen! Mijn meest kenmerkende eigenschappen zijn oplossingsgericht, enthousiast, spontaan en creatief. In mijn vrije tijd vind ik het leuk om te tekenen, schrijven, naar het theater te gaan (of zelf te spelen) & ontdek ik graag nieuwe plaatsen, van steden tot koffietentjes! Liefs en veel leesplezier!

0929067@hr.nl