Studeren met een beperking: op zoek naar balans in het eerste en tweede studiejaar

Op het moment dat ik begon met mijn studie, wist ik niet zo goed wat ik kon verwachten. Ik vond het moeilijk om mijn draai te vinden en was nog heel erg zoekende of de studie daadwerkelijk bij mij paste en of ik het niveau goed aankon. Daarnaast begon ook de zoektocht naar wat voor mij het beste werkte zodat ik de studielast goed kon verdragen. Zoeken naar de balans tussen studeren en rust, maar dat proces verliep niet geheel vlekkeloos.
 

Dat het zoeken naar die balans niet vlekkeloos verliep lag grotendeels aan mezelf en niet zozeer aan de onderwijsinstelling waar ik de studie volgde. Ik legde mezelf een enorme druk op om het eerste jaar – ook wel het propedeusejaar genoemd – te halen. “Je ‘P’ halen” was voor mij echt een prijs. Een prijs om door te mogen gaan en “het bewijs” dat ik de opleiding zowel fysiek als mentaal aan kon.

Omdat ik in september 2010 gestart was met een andere opleiding, maar fysiek niet haalbaar was, kon ik in februari starten met de versnelde instroom voor de studie HRM bij Saxion. Dit hield in dat je eigenlijk één studiejaar in een half jaar doet. Naast de vakken die je op school volgde, waren er ook zelfstudiepakketten van de periode september tot en met februari uit hetzelfde studiejaar. Deze vakken moest je dus thuis zelf oppakken, je eigen maken en uiteindelijk het tentamen van halen. Dus dat ik deed ik. Ik sprong er vol in, deed alle vakken mee, zowel met de reguliere vakken als de zelfstudiepakketten.

Tot mijn verbazing haalde ik, op een paar herkansingen na, alle vakken en heb ik in september 2011 mijn ‘P’ gehaald. Wat was ik opgelucht dat ik verder mocht studeren, want dit gaf mij de kans op een diploma en daarmee perspectief op de arbeidsmarkt! Omdat ik mijn onderwijsloopbaan ooit begon op het speciaal onderwijs, was ik ontzettend onzeker over mijn kwaliteiten en of ik het niveau aankon, het voelde destijds dan ook als “de kroon op mijn werk”.

Helaas viel ik daarna om. Ik kon niet meer en had het gevoel alles gegeven te hebben wat ik kon. Het echte verhaal is eigenlijk dat ik niet geluisterd heb naar mijn lichaam en totaal niet bezig was met het zoeken naar die balans die zo belangrijk was (ik wist het namelijk wel, maar deed het niet). Die drang naar een toekomstperspectief was zo groot, dat ik de rust niet kon vinden om de balans op te zoeken.

Tijdens de zomervakantie van 2011 kwam het besef dat ik het op deze manier niet vol ging houden. Het moest anders. Ik heb contact opgenomen met mijn studieloopbaanbegeleider en een gesprek volgde. Ze gaf tijdens dit gesprek al aan dat ze het zo knap vond dat ik het al zo lang volgehouden had. Ze had mij meerdere malen in dat jaar erop gewezen dat ik het rustiger aan mocht doen, maar dat wil de ik zelf niet, want dit leverde alleen maar vertraging op. Ik wilde vooruit na een lange tijd stilgestaan te hebben. Ik wist wat ik wilde en waarvoor ik bestemd was om te gaan doen. Ik had mijn doel gevonden en wilde niet langer wachten.

Ondanks deze verrijking zijn we tot de conclusie gekomen dat ik de studie niet fulltime maar parttime moest gaan volgen. Ik bleef wel gewoon ingeschreven als fulltime student, zodat ik mijn energie volledig kon richten op de studie en nog gebruik kon maken van de DUO en een OV studentenkaart. Van de vijf -soms zes vakken - per kwartiel (periode van 10 weken) deed ik er twee of drie. Dit was afhankelijk van de studielast en daarmee het aantal te behalen studiepunten. Het jaar erop deed ik dan de vakken die ik dat jaar ervoor had laten liggen.

Dit beviel mij een stuk beter en ik was ook beter in staat om het beste uit mezelf te halen. In het tweede jaar moest ik namelijk ook stage lopen. Waar mijn studiegenoten een half jaar stage liepen, deed ik dat een jaar. Ik ging studenten met autisme begeleiden en kon dat gewoon doen op school. Dus plande ik de gesprekken met deze studenten zo in dat deze aansloten bij de activiteiten (colleges volgen, huiswerk maken, verslagen schrijven, et cetera) die ik voor mijn studie moest doen. Van onmogelijkheden naar mogelijkheden. Op die manier leerde ik gaandeweg creatief met mijn tijd en energie om te gaan. Daarnaast kon ik al iets voor anderen betekenen wat mij ook weer energie gaf en tegelijkertijd de bevestiging dat ik op de goede weg zat.

Bij de studentendecaan regelde ik dat ik gebruik kon maken van een aantal voorzieningen, waardoor de opleiding nog beter aansloot bij mijn mogelijkheden. Zo hoefde ik de tentamens waar veel open vragen werden gesteld op een laptop maken, want schrijven met de pen was (en is nog steeds) voor mijn handen pijnlijk. Daarnaast werd mijn studiecontract aangepast en kreeg ik toestemming om langer over mijn stages te doen (mijn derdejaars stage was in plaats van vijf maanden, tien maanden).

Studeren met een beperking – vooral in de eerste twee jaar – heb ik ervaren als een behoorlijk rumoerige, indrukwekkende en energievretende aangelegenheid. Maar wel een aangelegenheid wat mij weer toekomstperspectief heeft gegeven en waar ik de rest van mijn leven met trots en voldoening op terug kan kijken!

Reactie(s)

Reactie* (maximaal 400 karakters)
E-mailadres*
Velden met een * zijn verplichte velden en noodzakelijk voor een juiste verwerking van het formulier
Nog geen reactie

Blogger/vlogger

 

Laura Bisschop

Mijn naam is Laura Bisschop, ben 33 jaar oud en 30 januari jl. afgestudeerd bij Saxion Hogeschool. Ik heb de opleiding Human Resource Management gevolgd, waar ik mezelf gespecialiseerd heb in re-integratie en loopbaanadvies. In totaal heb ik bijna 7 jaar gestudeerd omdat ik mijn studie parttime volgde in verband met mijn beperkingen (diverse vormen van reuma en recidiverende depressies). Per 1 juni ben ik begonnen met mijn proefplaatsing (vanuit de Wajong) bij UWV Werkbedrijf waar ik mensen die werkloos zijn geworden advies en ondersteuning biedt om de weg terug naar de arbeidsmarkt te vinden. Ik schrijf deze blogs omdat ik graag mijn ervaringen als 'student met een beperking' met anderen wil delen. In de blogs zal ik ingaan op hoe ik mijn studie gemanaged heb, hoe de overstap van studie naar werk bij mij verloopt en deel ik adviezen en tips m.b.t. het solliciteren en werken met een beperking.

laurabisschop1@gmail.com

Recente blogs & vlogs

 
31 oktober 2018

Studeren met een ziekte

 
18 september 2018

Ik was gevallen met sporten

 
28 augustus 2018

Opnemen van colleges

 
23 augustus 2018

Onbeperkt studeren aan de EUR!

Ga naar alle blogs & vlogs