Van studie naar een echte baan: rete-spannend!

30 december 2018
Blogger/vlogger:Laura Bisschop
Categorieën:Werk
In totaal heb ik zo’n 7 jaar (en een beetje) over mijn hbo studie gedaan en ik kon niet wachten om klaar te zijn met mijn studie. Ik zat vaak in mijn hoofd al bij het laatste jaar: hoe zou dat zijn? Welke opdracht ga ik doen? Ga ik het volhouden? En met wat voor cijfer zal ik slagen? Nu ik mijn getuigschrift in handen had was het tijd voor de volgende – grote – stap in mijn eigen re-integratietraject: een echte baan! In dit blog beschrijf ik mijn zoektocht naar werk en waar ik uiteindelijk mijn hart in gevonden heb.
 

Ik romantiseerde het idee van afstuderen eigenlijk wel een beetje. Ik zou een fantastische opdracht krijgen en afstuderen met minimaal een 8. Ik zou echt iets veranderen en zou een van de beste scripties hebben geschreven van dat jaar. De lat hoog leggen is voor mij geen enkel probleem, realistisch blijven soms wel ;-) Uiteindelijk kreeg ik inderdaad een leuke opdracht toebedeeld en slaagde ik met een 7. Of ik echt bijgedragen heb aan verandering? Geen idee eerlijk gezegd, maar hoop wel dat de organisatie er iets aan heeft gehad.

Nadat ik geslaagd was kreeg ik een dubbel gevoel. Aan de ene kant was ik blij dat er eindelijk een einde aan de studie kwam en dat ik kon doen waar ik energie van kreeg. De angst overstemde soms de blijdschap dat ik geslaagd was. Was ik er überhaupt wel klaar voor? Kan ik dit wel? Weet ik eigenlijk wel zeker dat dit is wat ik wil gaan doen? Wie zou mij als werknemer willen ondanks - of juist, dankzij?- mijn beperkingen?

Ik ben opgeleid om o.a. mensen te ondersteunen en tips en adviezen te geven over werk en hoe je aan werk komt, maar nu moest ik zelf op zoek naar werk en kijken wat passend zou kunnen zijn. Netwerken was hetgeen wat ik moest doen, want dat is vandaag de dag ‘ the way to go’ om aan een baan (of in ieder geval dichterbij een baan) te kunnen komen.

Anderen die werk zochten adviseerde ik ook om te gaan netwerken, maar zelf vond ik het doodeng om op iemand af te stappen met de vraag voor een afspraak om de mogelijkheden te bespreken.... Maar door het vooral te blijven doen en het doel voor ogen te houden, verliep het netwerken steeds beter en durfde ik zelfs (wel met de nodige zenuwen) een pitch te houden op een bijeenkomst voor werkgevers en werkzoekenden. Dankzij die pitch werd ik uitgenodigd bij het UWV om te kijken welke mogelijkheden zij voor mij zagen.

Na het gesprek bij het UWV bleek dat er wel mogelijkheden waren op de afdeling WW en ik kon daar starten met een proefplaatsing van twee maanden. Een proefplaatsing betekent dat je met behoud van uitkering gaat werken. Zie het als een soort van proeftijd. Tegelijkertijd had ik gesolliciteerd bij het ROC van Twente, maar door verschillende factoren besloot ik (rationeel) om aan de slag te gaan bij het UWV.

Ik ging van start met een proefplaatsing in de functie van ‘Adviseur Werk’ waarin ik – onder begeleiding – gesprekken voerde met werkzoekenden die gebruik maakten van een WW-uitkering. Daarbij werd er wekelijks een inloopspreekuur georganiseerd waarin ik o.a. adviezen gaf om de kansen op een baan te vergroten en mensen hielp om een WW-uitkering aan te vragen. Daarnaast moest ook de nodige administratie uitgevoerd worden. Na zes weken werken kwam ik echter tot de conclusie dat het werk niet bij mij paste en dat ik op zoek wilde gaan naar een andere baan. Zo gezegd zo gedaan. Een aantal mensen begrepen mijn beslissing niet, en dat mag, zo lang ik er zelf maar achter sta.

Via het UWV kwam ik weer in contact met het ROC van Twente en dit keer heb ik vooral mijn gevoel gevolgd. In eerste instantie voelde dit voor mij wat ongemakkelijk, maar toch wederom op gesprek geweest. 

Inmiddels werk ik hier nu twee maanden en heb het er enorm naar mijn zin! In het kader van de Participatiewet is er een baan gecreëerd bij de dienst HR. Ze wilde namelijk iemand aannemen die zich volledig kon richten op het vormgeven van de Participatiewet bij het ROC van Twente en welke ook verantwoordelijk is voor het creëren van participatiebanen bij deze school. Een baan die mij op het lijf geschreven is!

Mijn taken zijn op dit moment het voeren van kennismakingsgesprekken met kandidaten vanuit de doelgroep en na het gesprek ga ik kijken waar zij in de organisatie het beste tot hun recht zouden kunnen komen en leg ik contact - via de HR adviseur - met de teammanager van een opleiding of dienst. Andersom kunnen teammanagers ook een vacature bij mij neerleggen en kijk ik of ik daar een geschikte kandidaat voor kan vinden. Daarbij ben ik het aanspreekpunt voor zowel de directie en teammanagers van het ROC van Twente als het UWV, Werkplein, gemeenten en re-integratiebureaus en hou ik alle regelingen en nieuwe aanpassingen in de Participatiewet nauwlettend in de gaten. Ontzettend leuk om te doen! 

In de tijd dat ik hier werkzaam ben heb ik al een aantal talentvolle kandidaten geproken en zelfs al een persoon kunnen plaatsen! Na de kerstvakantie zullen dit er hopelijk nog veel meer zijn. Ik ben tot nu toe zeer tevreden en voel me er ontzettend goed bij dat deze mensen een kans krijgen om zichzelf te laten zien ongeacht hun beperkingen! Doordat ik weet hoe het voelt om aan de andere kant van de tafel te zitten weet ik ook hoe lastig het kan zijn om weer in het arbeidsproces terecht te komen en als het daadwerkelijk zo ver is: je staande te houden. Dat is – voor veel mensen – spannend en het vereist veel inspanning om te laten zien wat je kan in combinatie met het leren omgaan met een beperking in de werksituatie. In dat proces wil ik de kandidaten op de achtergrond dan ook gaan ondersteunen indien er geen jobcoach aangevraagd is. 

Voor de werkgever vergt het soms wat aanpassing in de werkomgeving, maar ze krijgen er vaak een enorm gemotiveerde werknemer voor terug. En de werknemer krijgt hopelijk ook weer meer zelfvertrouwen en eigenwaarde door lekker bezig te zijn met hetgeen wat hen energie geeft. Dat heeft het bij mij in ieder geval in die twee maanden al beetje bij beetje opgeleverd en dat wens ik anderen (met of zonder beperking) ook toe. 

Het ROC van Twente heeft mij deze kans gegeven en dit geef ik heel graag door aan anderen die door hun beperking moeilijk aan een baan kunnen komen. Na 10 jaar Wajong, verdien ik sinds eind oktober mijn eigen salaris en daar ben ik ontzettend trots op!

 

 

 

 

 

 

Reactie(s)

Reactie* (maximaal 400 karakters)
E-mailadres*
Velden met een * zijn verplichte velden en noodzakelijk voor een juiste verwerking van het formulier
Nog geen reactie

Blogger/vlogger

 

Laura Bisschop

Mijn naam is Laura Bisschop, ben 33 jaar oud en 30 januari jl. afgestudeerd bij Saxion Hogeschool. Ik heb de opleiding Human Resource Management gevolgd, waar ik mezelf gespecialiseerd heb in re-integratie en loopbaanadvies. In totaal heb ik bijna 7 jaar gestudeerd omdat ik mijn studie parttime volgde in verband met mijn beperkingen (diverse vormen van reuma en recidiverende depressies). Per 1 juni ben ik begonnen met mijn proefplaatsing (vanuit de Wajong) bij UWV Werkbedrijf waar ik mensen die werkloos zijn geworden advies en ondersteuning biedt om de weg terug naar de arbeidsmarkt te vinden. Ik schrijf deze blogs omdat ik graag mijn ervaringen als 'student met een beperking' met anderen wil delen. In de blogs zal ik ingaan op hoe ik mijn studie gemanaged heb, hoe de overstap van studie naar werk bij mij verloopt en deel ik adviezen en tips m.b.t. het solliciteren en werken met een beperking.

laurabisschop1@gmail.com

Recente blogs & vlogs

 
25 januari 2019

Solliciteren met ASS

 
08 januari 2019

Studievertraging: zo erg is het helemaal niet.

 
31 december 2018

2018: Jaar van..

 
30 december 2018

VN-verdrag: Weet jij wat het is?

 
30 december 2018

Van studie naar een echte baan: rete-spannend!

Ga naar alle blogs & vlogs