Open en ik zie je

Deze nieuwe blog draagt de titel “open en ik zie je.” Iets wat als je het mij vraagt ieder mens nodig heeft. In het bijzonder mensen die door hun beperking of ziekte regelmatig te maken hebben met stigma. Hiermee bedoel ik ook niet erkent worden in zijn of haar talenten en hierdoor uitvallen. Dit onderdeel komt terug wanneer je met een beperking een opleiding volgt of aan het werk bent. Mensen met een beperking worden soms letterlijk over het hoofd gezien, wanneer zij ergens werken of leren. Het is blijkbaar niet gewoon dat iemand die blind is, doof, of iemand met autisme of welke beperking ook,je collega of klasgenoot kan zijn. In deze blog richt ik mij op de werknemer en geef ik voornamelijk tips hoe je als werknemer met een beperking echt kunt bijdragen aan duurzaam werk. Daarnaast geef ik zo nu en dan ook tips voor jobcoaches en werkgevers.
 

 

Als eerste is het goed na te denken over het thema openheid. Misschien heb je dit al gedaan toen je solliciteerde op een functie of toen je op gesprek was om te willen werken, maar als je dat nog niet gedaan is mijn advies: Denk hierover na. Zeker ook bij onzichtbare beperkingen kan dit een rol spelen. Door voor jezelf na te gaan wat je beperking is en wat je hierbij eventueel nodig hebt verhoogd dit de kans op succes.  Lectoraten hebben hier onderzoek naar gedaan en het blijkt dat wanneer je open bent over je beperking je dit veel stress scheelt en bovendien kan het zorgen voor nieuwe kennis bij werkgever en andere collega’s. Uiteraard zoals bij de meeste dingen in het leven heeft openheid geven ook nadelen, dus de tool brengt ook stap voor stap de voor en de nadelen in kaart. Onlangs was ik bij een symposium die hier aandacht aan besteedde. Je kunt voor jezelf nadenken over het thema openheid of bijvoorbeeld voorleggen aan een jobcoach of Social worker zoals ik. Ga ervan uit dat niet iedereen altijd meteen weet wat je beperking inhoudt. Tevens uit elke beperking zich bij iedereen ook weer uniek. Openheid kan een hoop vraagtekens bij betrokkenen wegnemen, maar ook wellicht zorgen voor nieuwe vooroordelen. De vraag wat heb je nodig om succesvol te werken is extra belangrijk en zorgt ervoor mogelijke vooroordelen voor te zijn, want hiermee komen de talenten tot bloei en is duurzame plaatsing mogelijk.  Je weet hiermee ook welke soort organisatie bij je past. Om deze vraag te kunnen beantwoorden is het wel van belang vooraf te hebben nagedacht over wie je bent, wat je wilt, wat je kunt en dus wat je nodig bent om deze kwaliteiten te kunnen laten zien. Om dit goed in kaart te brengen zijn ook cursussen. Attendeer hier je coach op of zoek hierna op internet en meld je aan.  Deze vraag hangt samen met je persoonlijke situatie en beperkingen. Ben je blind ben je mogelijk lift nodig die met geluid aangeeft welke verdieping je bent, maar heb je autisme dan ben je wellicht een prikkelarme omgeving nodig of extra pauze. Over al deze zaken is het goed bij stil te staan het beste alvorens je ergens werkt, maar gaandeweg kun je ook achter knelpunten komen. In geval van een onzichtbare beperking kan je er bijvoorbeeld voor kiezen het pas te vertellen als het daadwerkelijk van invloed is op je werk. Wanneer je het lastig vindt dit te vertellen is het handig vooraf met een coach of iemand uit je netwerk het gesprek te oefenen. In een volgende blog ga ik hier mogelijk uitgebreider op in. Wanneer je open bent geweest, waarna ze vervolgens niet naar wens reageren, houd het dan bij de ander en constateer dat deze werkplek dan niet passend voor je is en zie het als leermoment. Bespreek eventueel vooraf ook wat als de reactie niet is zoals gehoopt, zodat je hier enigszins rekening mee kan houden.

Vooraf kennisdeling over beperkingen en talenten

Tevens denk ik dat kennisdeling over beperkingen en hun talenten in het algemeen bij organisaties ook kan bijdragen aan meer openheid voor mensen met een beperking in zijn of haar organisatie. Je kunt immers zo open zijn, maar als de ander er niks mee kan of niet kent heb je er niet zoveel aan.  Mijn advies is: Laat dit beleid coördineren en mede vormgeven door iemand met een beperking, want mensen met een beperking zijn er met allerlei opleidingen van hoog tot laag.  ABN-AMRO is een organisatie die hierin voorloopt en er zouden meer organisaties moeten komen met deze functies.

Vast aanspreekpunt die je ziet

Daarnaast is het goed een vast aanspreekpuunt te hebben zeker in de eerste paar maanden dat je een aanspreekpunt hebt waar je terecht kunt met vragen en die het “ik zie je” daadwerkelijk kan toepassen. Dit kan bijvoorbeeld een reguliere collega zijn die dat ziet als een leuke uitdaging bij haar dagelijkse werk. Maak hierbij ook duidelijk op welke wijze je begeleiding wil en denk hierbij aan 4 w’s, wie, wat, waar, wanneer? Sommige van jullie kennen dit mogelijk van onderzoekvakken, maar wanneer je deze voor ogen houdt voorkom je dat je iets vergeet. Zorg er ook voor dat je de afspraken die je maakt op je werk schriftelijk laat vastleggen, dat mocht er onduidelijkheid zijn je daar op kan terugvallen.  Houd voor jezelf bij welke hobbels je bij (eventuele) vorige werkgevers bent tegengekomen en schrijf ze op, zodat je hiervan leert. Het kan overigens best zijn dat de ene plek voor jou niks was, maar een ander hier juist helemaal tot zijn recht komt. We zijn immers allemaal unieke mensen. Het vaste aanspreekpunt is extra belangrijk, omdat er ook mensen met beperkingen zijn die juist de erkenning in hun leven minder gehad hebben, waardoor onzekerheid een grote hindernis kan zijn en uitval op de loer ligt. Een vast aanspreekpunt kan dit voorkomen.   

Informeren over subsidiemogelijkheden en coaching

Laat je coach als laatste de werkgever informeren over mogelijke subsidie en job-coaching. Wanneer je deze niet hebt zou er een handzaam A4’tje moeten komen, waar deze regelingen op staan, zodat indien mogelijk de werknemer de werkgever hier zelf over kan informeren. De subsidie moet echter niet het doel zijn, maar de werkgever moet het zien zitten omwille van zijn of haar mogelijkheden en kwaliteiten en vanuit moreel-besef vinden dat iedereen een betaalde baan verdiend.

Ik hoop jullie weer te hebben voorzien van nuttige tips. Dit keer over hoe mogelijk duurzame arbeid mogelijk is en hoe we hier met de betrokken voor kunnen zorgen. Het vraagt een investering van betrokkenen, maar uiteindelijk levert het in veel gevallen, eigenwaarde, ritme, onafhankelijkheid en kleur in het leven van ons allemaal.  

Ik wens jullie tot slot fijne Pasen!

 

Johan weishaupt 

reageren mag ook via mail

 

Reactie(s)

Reactie* (maximaal 400 karakters)
E-mailadres*
Velden met een * zijn verplichte velden en noodzakelijk voor een juiste verwerking van het formulier
Nog geen reactie

Blogger/vlogger

 

Johan Weishaupt

Mijn naam is Johan weishaupt. Ik werk op de Hanzehogeschool als projectmedewerker,trainer en onderzoeker. ik ben erg gedreven in de missie een inclusieve samenleving te creëren . De reden waarom ik hier blog is, omdat ik vind dat de mogelijkheden van mensen met een beperking vaak niet gezien worden. Dit platform kan hier mogelijk aan bijdragen dit te verbeteren.

j.a.weishaupt@pl.hanze.nl